Neurotyczność według Horney

Zdaniem Karen Horney, przyczyn zaburzeń neurotycznych u konkretnych jednostek, szukać należy w ich środowisku kulturowym, oraz w stosunkach między nimi i ich najbliższym środowiskiem. Zaburzenia neurotyczne to nic innego, jak pewne wzory zachowań interpersonalnych, które ukształtowały się wskutek różnych sytuacji w rodzinach pacjentów. Ich źródłem był surowy, wrogi i negatywny stosunek rodziców do dziecka, który wzbudzał w nim lęk, poczucie bezsilności i izolacji. Dziecko, które wzrasta w atmosferze braku ciepła, miłości i akceptacji rozwija w sobie wrogość do innych, która przyjmuje różnorodne formy mechanizmów obronnych. Takie dziecka zamyka się w sobie, staje się agresywne, lub popada w neurotyczny stan zależności od innych. Karen Horney wskazuje, że neurotyk stwarza sobie perfekcjonistyczny obraz własnego ?ja?, przy czym, równocześnie zaczyna nienawidzić swoje ?ja? rzeczywiste. Powstaje wówczas charakterystyczny dla nerwic konflikt, pomiędzy ?ja? idealnym, a ?ja? rzeczywistym. Psychoterapia ma za zadanie doprowadzić jednostkę do takiego poziomu samoświadomości, by rozwiązanie tego konfliktu stało się możliwe.

Podobne wpisy: